فردیت!

یه جایی از زندگی میرسه که میفهمی تنهاییاتو زیادی از دست دادی, میفهمی انقد خودتو ول کردی و هییییچی از خودت نداری که وابستگیت به بقیه تا این حد زیاد شده, میفهمی تقصیر خودته که انقد رفتار دیگران مهم شده, میفهمی نباااااااید , نبااااااید انقد رو باشی واسه همه.انقد آشکار, انقد ساده, باید یه چیزایی رو واسه خودت داشته باشی, فقط و فقط توی وجود خودت . و ذره ای مهم نباشه که تایید میشه از دید بقیه یا نه.

خط خطی های من!...